اشعار ومقالات عبدالوهاب صادقی فیروزآبادی

سر نزد ، از من خطایی ، جز خطای عشق تو در سرم ، نبود هوایی ، جز هوای عشق تو محو و مسحور خیالت ، گشته ام سرمست و منگ نشنوم دیگر نوایی ، جز نوای عشق تو از تو دارم یک تمنا ، در دو عالم ، کز سرم دور داری هر بلایی ، جز بلای عشق تو من که باشم تا طمع ، بر مهر تو ورزم ، ولی تلخ بر من ، هر جفایی ، جز جفای عشق تو عشق های آتشین را ، مانده خاکستر به جای نیست ، عالم را بقایی ، جز بقای عشق تو رو به درگاه تو آرد ، هر کس از احوال خویش من ، نمی خوانم دعایی ، جز دعای عشق تو خال دست روزگاران ، خوانده "صادق"، با یقینرخت بندد ، هر وفایی ، جز وفای عشق تو. عبدالوهاب صادقی فیروزآبادی ( تخلص "صادق") شهرستان میبد Abdolvahab_Sadeghi_Firoozabadi@نوشته شده توسط عبدالوهاب صادقی فیروزآبادی در 19:53 | لینک ثابت • اشعار ومقالات عبدالوهاب صادقی فیروزآبادی...

آتش کین شیاطین چموش نیست پایان و نمی گردد خموشهی به خود پیچند ، چون ماری ز دردبس که از ما ، ضربه هایی کرده نوشدر میان حق و باطل ، صلح نیستبوده باید ما ، در این سنگر ، به هوشپاس باید ، آن چه را پیوند و ما:بر صدای تفرقه ، نسپرده گوشهر دسیسه را ، به لطف هم دلیباطلش سازیم ما ، در یک خروشدشمنان را کرده خاکستر ، اگرغیرت ایرانیان ، آید به جوششیر اگر غرد ، بخشکد در گلوزوزه ی کفتار های خودفروش"صادق" از آوازه ی ایران ، سرودملتی ، تاریخ ساز و تیزهوش. عبدالوهاب صادقی فیروزآبادی تخلص " صادق " - شهرستان میبد Abdolvahab_Sadeghi_Firoozabadi@نوشته شده توسط عبدالوهاب صادقی فیروزآبادی در 21:19 | لینک ثابت • اشعار ومقالات عبدالوهاب صادقی فیروزآبادی...